ظهور مُلای زن و سینه زنی زنانه در بامیان

این مبحث فقط جنبه خبری دارد تا سیاسی ــ دینی. راستش نمیدانم که فقه تشیع در این مورد چگونه صراحت دارد؟ آیا یک زن می تواند در حضور مردان بر "منبر" که جایگاه پیامبر اسلام است بنشیند و بر مردم موعظه کند؟مهم تر از آن آیا زنان اگر سینه بزند که صدای آنرا مردان بشنود از نگاه شرعی چه حکمی دارد؟

 در این عاشورای حسینی به چیزی جالبی برخوردم. دوستی پیام داد که خانمی است در مرکز بامیان که منبری را بخود اختصاص داده و مانند مردان بر مسند پیغمبر می نشیند و وعظ می کند.بعد هم در اخیر زنان دیگر نوحه  ویا به قول معروف ــ  برسینه ــ می خوانند.دختران و زنان دیگر مانند مردان بر سینه خود می کوبند.

ابتدا باور نکردم، اما بعد از رفتن در دره ی اژدر این حرف حقیقت از آب برآمد. خانم زینب رضایی،رییس موسسه الغوچک که خود کاندید پارلمان جنجالی امسال نیز بود و گفته می شود یکی از اعضای کلیدی حزب افغان ملت در بامیان است، با آب و تاب سخنرانی کرد و بعد هم با آواز شیرینش روضه ی خواند.

بعد از ختم روضه، زنی نوحه  خواند و زنان و دختران دیگر در حضور مردان بر پستان شان  زدند.

این مسئله نه تنها در بامیان که شاید در جهان بی نظیر باشد.شاید تعریف جدیدی از فقه تشیع در این بلاد صورت گرفته است؟ وقتی رادیو بامیان صدای نازک و زنانه ی خانمی را مکرر پخش می کرد که نوحه را به سبک عاشقانه می خواند، و صدای سینه زنی زنان که خیلی هم نا متوازن و به قول بامیانیها "تپک" می کردند، همه را به حیرت آورند.

شما چه فکر می کنید که آیا سینه زنی زنان در حضور مردان از نگاه شرعی چه حکمی دارد؟

شورای علمایی بامیان مهر سکوت بر لب زده و چیزی بیان نمی کند؟

در گذشته ها شیخی بود در قریه ی ترغایی پنجاب،تاکید حرفش بر این بود که شنیدن حرف نا محرم برای مرد گناهی بزرگی است پس اگر آن مرحوم مغفور درست می فرمود پس سخت گناهکاریم ما بامیانیها که هم صدای نوحه خواندن و هم صدای سینه زدن زنها را می شنویم