بامـــــــــیـــــــــــان امـروز

"بامیان امروز" پنجرۀ برای ابراز حقایق

هر فردی تمایل و علاقه یی دارد برای گفتن حقایق و یا آنچه که به نظر خودش حقیقت معلوم می شود. من نه یک نویسنده ام و نه روزنامه نگار، ممکن نوشته ها و پست های که اینجا گذاشته می شود، کمبود و نواقص از نگاه سبک و روش نویسندگی امروزی داشته باشد. امیدوارم دوستان مخاطب از همین اکنون معذرتم را بپذیرد.

آنچه در این تارنما و وبلاگ نگاشته خواهد شد، ویژیگیهای ذیل را در خود دارد:

1ـــ  گفتن حقایق: این وبلاگ تلاش دارد تا حقایق را باز گو کند. بامیان فاقد یک رسانه همگانی است. آدرس ذیل  نیز نمی تواند این خلا را پر کند. اما تلاشش بر این است تا اطلاعات بدون سانسور بدست مخاطبین برسد. مثل معروف است که "حق تلخ است" به همین دلیل با نام مستعار می نویسم تا قلمم باعث نشود نانم را از دست بدهم.

2 ــ نوشتن از تابو: تابو به آن چیزهای گفته می شود که در بین مردم ذکر کردن آن شرم آور است. اما بسیاری از اینها حقایق است. رابطه های غیر مشروع  بزرگان ،  رشوت گیریهای پنهانی، مقدس مابان جنایت کار و ...حقیقت هر چه باشد باید بیان شود. از مدتی که در اداره بامیان کار می کنم از خیلی حقایق باخبرم. رابطه های پنهانی و دستهای پشت پرده را می شناسم. رشوت گرنده  و رشوت دهنده های زیادی را میدانم. شاهد خیلی از زد و بندهای هستم. اگر حرف سعدی راست نگردید که "زبان سرخ سر سبز می دهد برباد!"  شما را از آنچه که در بامیان امروز می گذرد با خبر خواهم ساخت.

3ــ "شایعه": شایعه را به مفهوم دروغ و بی پایه نه. بلکه به عنوان خبری که منبع آن حاضر نیست خود را معرفی نمایند و خبرنگاران از پی گیری آن عاجز است، قبول می کنیم. از ابتدا با خوانندگان خود صریح و بدون پرده بیان می کنم که آنچه را در اینجا می خوانید، ممکن یک شایعه باشد یا "خبر"! اما هرگز این وبلاگ به یک منبع شایعه پراکنی شبنامه گونه نخواهد بود. حتما خوانندگان این مسئله را میدانند که در تمام دنیا وبلاگ به عنوان یک رسانه معتبر مطرح نیست. زیرا ثبت و راجستر نمی شود و خود را ملزم به هیچ قید و بند  اداری نمی داند.

خدایا چنان کن تو پایان کار

که تو خوشنود باشی و ما رستگار