نا گفته های  از تظارهات اخیر در بامیان

برگزار کنندگان تظاهرات: عبدالله برات، صادق علی یار، استاد موسی شفق قوم یاری، سید کبیر تابش، استاد ابتهاج

تعداد اشتراک کنندگان 200 ــ 300 تن.

محل برگزاری: آخر بازار ــ سر بازار

سخنرانان: صادق علی یار، کبیر تابش، استاد موسی شفق

بیشترین نفع را در این تظاهرات، عبدالله برات از آن خود نمود بخاطریکه ایشان با برگزاری هر تظاهرات فن سازی نموده از کشورهای دیگر پول بدست می آورد.

در قدم دوم صادق علی از استاد خلیلی با این رویش عقده گشایی کرد. زیرا " بابه علی یار" پدر صادق شخصی بود که استاد خلیلی توسط آن به قدرت رسید اما در حال حاضر خانواده علی یار خانه نشین اند.

حاشیه های تظاهرات:

اکثر بانیان این تظاهرات از ولسوالیهای بیرون از مرکز بودند. بدون شک مردمان مرکز بامیان به فرمایشات ایشان گوش نداده کمتر حاضر به تظاهرات می شدند. عبدالله برات با استفاده از زیرکی همیشگی سیدکبیر تابش را از مرکز بامیان در حلقه خود آورده تا بدین طریق مردم را جمع نماید.

زمزمه های نیز وجود دارد که عبدالله برات شکر رنجی که بین خانواده علی یار و خانواده تابش( مدبر، شفق، مرتضوی و شکوه و...) وجود داشت توسط یک دعوت از بین برده.

شکر رنجی زمانی پیدا شد که سادات بامیان به سرکردگی شفق( برادر بزرگتر تابش) به حمایت از سرابی به علیه والی اسبق (رحیم علی یار) دست به تظاهرات زدند ــ شعارهای سرک سنگی و والی یکاولنگی زمزمه خاص و عام است ــ .اما وقتی سرابی به قدرت رسید با حامیان اولی پشت کرد و دوستان جدیدی یافت.

ظاهرا استاد محقق نیز از معرفی سناتوران انتصابی خوشنود نبوده زیرا این  تظاهرات قلیل را بسیار انعکاس داد و به کابل نشینان طوری وانمود کرد که طرفداران و حامیان وی این کار را کرده است.ــ ممکن دست ایشان در پشت تظاهرات باشد.

شعارهای منطعه گرایی " از قول ما! نه از قول خویش" به مزاق بسیاریها خوش نیامد و خبرنگاران چون علی عرفان که همیشه به جیب می اندیشد این بار به قریه اش اندیشید. هیچ گونه خبری ازتظاهرات را مانند غفاری به نشر نرسانید، زیرا ایشان از میدان وردکند و ازهم ولایتیهای  استاد خلیلی